Co mierzy BMI

BMI, wskaźnik masy ciała, to waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wzrostu w metrach. Przy 72 kg i 1,75 m wynosi 72 / 1,75² ≈ 23,5. To najszybszy sposób powiązania wagi ze wzrostem, stosowany na całym świecie u dorosłych.

Światowa Organizacja Zdrowia określa niedowagę poniżej 18,5, wagę prawidłową od 18,5 do 24,9, nadwagę od 25 do 29,9 i otyłość od 30, w trzech stopniach. Te same progi zastosowane do twojego wzrostu dają zakres zdrowej wagi.

BMI to wskaźnik statystyczny, a nie diagnoza: nie odróżnia masy mięśniowej od tłuszczu i nie mówi, gdzie tłuszcz się gromadzi. Pełniejszy obraz daje połączenie go z obwodem talii lub procentem tkanki tłuszczowej.

Częste błędy

  • Wstawianie wzrostu w centymetrach zamiast w metrach: wynik wychodzi 10 000 razy za mały.
  • Stosowanie klas dla dorosłych u dzieci i młodzieży, ocenianych na siatkach centylowych według wieku.
  • Odczytywanie wysokiego BMI jako nadmiaru tłuszczu u osoby z dużą masą mięśniową.

Najczęstsze pytania

Jakie BMI jest idealne?

U dorosłych zakres prawidłowy to 18,5–24,9. Nie ma jednej idealnej wartości: w tym zakresie liczą się też wiek, budowa ciała i styl życia.

Czy BMI dotyczy osób starszych?

Stosuje się je także po 65. roku życia, ale niektóre badania wskazują, że nieco wyższe BMI, do około 27, nie wiąże się w starszym wieku z większym ryzykiem.

Czy BMI jest takie samo dla kobiet i mężczyzn?

Tak, wzór i klasy są te same. Przy tym samym BMI kobiety mają jednak średnio więcej tkanki tłuszczowej.

Jak działa to obliczenie

BMI = waga (kg) / wzrost (m)². W jednostkach anglosaskich: 703 × waga (lb) / wzrost (in)². Zakres zdrowej wagi to 18,5 × wzrost² do 24,9 × wzrost², wzrost w metrach.